Kenevir ekimine izin verilen 21 il

Resmî liste

Yönetmeliğin 4. maddesi lif, tohum ve sap üretimi amaçlı kenevir yetiştiriciliğine izin verilen illeri tek tek sayıyor: Amasya, Antalya, Bartın, Burdur, Çorum, İzmir, Karabük, Kastamonu, Kayseri, Konya, Kütahya, Malatya, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Sivas, Tokat, Uşak, Yozgat, Zonguldak. Yetiştiricilik bu illerde ve bu illerin ilçelerinde yapılır.

Aynı maddenin ikinci fıkrası sınırı net koyuyor: birinci fıkrada izin verilen il ve ilçelerin dışında kenevir yetiştiriciliği yasaktır. Buna karşılık liste kapalı değil; Bakanlık ihtiyaç halinde Bakan Onayı ile yeni yetiştiricilik illeri ihdas edebilir. Yani il sayısı yönetmelik değişikliği olmadan da artabilir.

Coğrafi dağılım tesadüfi değil. Listedeki illerin ağırlığı Karadeniz kuşağında (Samsun, Sinop, Kastamonu, Bartın, Karabük, Zonguldak, Ordu, Rize, Amasya, Çorum, Tokat) toplanıyor; bu, kenevirin Anadolu'daki geleneksel üretim coğrafyasıyla örtüşüyor. Bu arşivdeki haritalama çalışması ise üretimin en yoğun olduğu bölgeleri Ege ve Doğu Anadolu olarak belirlemişti; iki bulgu birbirini dışlamaz, çünkü biri izin coğrafyasını, diğeri fiilî üretim yoğunluğunu ölçüyor.

Liste hangi üretimi kapsıyor

Bu 21 illik liste yalnızca lif, tohum ve sap üretimi içindir. Çiçek ve yaprak üretimi amaçlı yetiştiricilik ayrı bir rejime tabidir ve farklı yerlerde yapılır: tıbbi ürünler ve sağlık ürünleri amaçlı üretim, TMO Afyon Alkaloidleri Fabrikası sahasında, organize tarım bölgesinde ya da Sağlık Bakanlığından üretim yeri izni almış tesislerin bulunduğu il sınırları içinde yürütülür.

Uyuşturucu etkisi olmayacak oranda kişisel bakım ürünleri ve destek ürünleri amaçlı üretim ise bu 21 il ile tıbbi ürün ve sağlık ürünü yetiştirilen illerde yapılabilir. Yani il listesi, üretim amacına göre genişliyor ya da daralıyor. Ayrımın tamamı mevzuat veri sayfasında madde numaralarıyla veriliyor.

Liste dışında üretimin sonucu

İzinsiz kenevir yetiştiriciliğinde kolluk birimleriyle birlikte teknik personel tespit ve imha tutanağı düzenler. İzinsiz yetiştirilen kenevir 2313 sayılı Kanun hükümlerine göre imha edilir ve konu adli mercilere iletilir.

Aynı yaptırım, izinli olup izin sınırlarını aşanlar için de geçerli: izin belgesinde belirtilen ekim alanından fazla miktarda ya da başka bir arazide yetiştiricilik yapanlar ile izin belgesinde belirtilen amacın dışında yetiştiricilik yapanlar hakkında Kanun hükümleri uygulanır. Parselin krokiyle kayda alınmasının nedeni budur.

Listenin geçmişi

Kenevir ekimi Türkiye'de uzun süre daha geniş bir coğrafyada yapılıyordu; il sınırlaması izin rejiminin bir parçası olarak geldi. Bu arşivdeki hakemli bir çalışma, 2016'da revize edilen yönetmelikle 21 ilde ekime izin verildiğini kaydediyor.

31 Ocak 2026 tarihli yeni yönetmelik de 21 il sayıyor. İki listenin birbirinin aynısı olup olmadığı bu arşivde doğrulanmadı: 2016 yönetmeliğinin metni kütüğe girmediği için il isimlerinin karşılaştırması yapılmamıştır. Bu sayfadaki liste yalnızca yürürlükteki 2026 yönetmeliğine aittir. İki düzenleme arasındaki doğrulanmış farklar mevzuat karşılaştırmasında.

Sık sorulan sorular

Kaynakça

Metin içindeki numaralar aşağıdaki künyelere karşılık gelir. Biçim: Yazar, Kurum / Dergi, Yıl.

İlgili maddeler

Bu maddeyle doğrudan bağlantılı, kütükte kayıtlı sayfalar.