Kenevir tohumu yağı
Tohumun soğuk sıkımıyla elde edilen sabit bitkisel yağ. Gıda ve kozmetikte taşıyıcı yağ olarak kullanılır; kannabinoid içeriği ihmal edilebilir düzeydedir.
Çiçek ve yapraktan alınan ekstraktlar
Piyasada da "kenevir yağı" adıyla satılan, çiçek ve yapraktan çözücüyle alınan kannabinoid ekstraktları. Farklı bir ürün sınıfıdır; bu arşivin endüstriyel kenevir kapsamı dışında kalır.
- INCI adı
- Cannabis Sativa Seed Oil
- Üretim
- Soğuk sıkım, <40 °C
- Linoleik asit
- 50-60 %
- α-linolenik asit
- 15-20 %
- Duman noktası
- ~165 °C
- Raf ömrü
- 6-12 ay (açılmamış)
Üretim yöntemi
Standart yöntem soğuk sıkımdır: tohum, sıcaklığı 40 °C'nin altında tutan vidalı bir preste sıkılır. Sıcaklık kontrolü rastgele bir tercih değil, ürünün tanımının parçasıdır; eşik aşıldığında yağ asidi profili ve renk değişir.[2]
Presleme sonrası kalan küspe protein bakımından zengindir ve un ya da yem hammaddesi olarak ayrı bir ürün akışına girer. Yani tek bir işlemden iki ürün çıkar.
| Yağ | Linoleik (ω-6) | α-Linolenik (ω-3) | Oleik (ω-9) |
|---|---|---|---|
| Kenevir tohumu | 50-60 | 15-20 | 9-12 |
| Keten tohumu | 13-16 | 50-55 | 18-20 |
| Zeytin | 5-10 | <1 | 65-80 |
| Ayçiçeği | 55-70 | <1 | 15-25 |
Kullanım alanları
Gıdada soğuk kullanım için uygundur: salata sosu, tahıl kâsesi, sıvı yağ olarak servis. Kozmetikte ise emülsiyonlarda taşıyıcı yağ olarak kullanılır; hızlı emilen, hafif bir dokunuş bırakan bir yağ olarak tanımlanır.[4]
Yaygın yanlış bilgi
"Kenevir yağı ile reçineden elde edilen ekstraktlar aynı üründür." Değildir. Kenevir yağı yalnızca tohumun preslenmesiyle elde edilen bir bitkisel yağdır; hammaddesi, üretim yöntemi ve ürün sınıfı farklıdır. Etiketteki INCI adı ve üretim yöntemi ayrımı yapmanın en güvenilir yoludur.
Sık sorulan sorular
Kaynakça
Metin içindeki numaralar aşağıdaki künyelere karşılık gelir. Biçim: Yazar, Kurum / Dergi, Yıl.
İlgili maddeler
Bu maddeyle doğrudan bağlantılı, kütükte kayıtlı sayfalar.
İki yağın yağ asidi profili, oksidasyona direnci ve mutfaktaki kullanım sınırlarının ölçümlerle karşılaştırılması.
Kenevir yağında linoleik, alfa-linolenik ve gama-linolenik asit ölçümleri; saklama koşullarının bozunmaya etkisi.
Edestin ve albümin fraksiyonları, konsantre ile izolat arasındaki fark, sindirilebilirlik ölçümleri ve pH'a bağlı çözünürlük.
Yağ alındıktan sonra kalan küspeden protein izolatına kadar ürün basamakları; protein içeriği, sindirilebilirlik, çözünürlük ve gıdada ölçülmüş zenginleştirme etkileri.
Üç ayrı çıkarma ve işleme yolunun yağın yağ asidi profiline, kimlik değerlerine ve raf ömrüne etkisi; "kenevir yağı" adının altındaki üç farklı ürün.
Kenevir tohumu yağının transesterifikasyonunda metanol/yağ oranı, katalizör derişimi, sıcaklık ve süre değişkenlerinin yanıt yüzey yöntemiyle optimize edilmesi ve elde edilen yakıtın EN 14214'e göre değerlendirilmesi.
Kenevir tohumu yağından üretilen biyodizelin yakıt özelliklerinin ölçülmesi ve TS EN 14214 standardıyla karşılaştırılması.
Biyodizel tepkime koşulları ve biyoetanol verimleri.
Kenevir tohumu yağının mutfakta hangi işlere uygun olduğu, neden ısıtılmaması gerektiği ve nasıl saklanacağı.
Kuzeydoğu İtalya'da iki yıl boyunca yetiştirilen dört endüstriyel kenevir çeşidinin tohum yağı verimi, yağ asidi bileşimi ve oksidasyon kararlılığının karşılaştırıldığı tarla çalışması.
Kenevir tohumu yağından biyodizel ile sap biyokütlesinden biyoetanol üretiminin hammaddesi, işlem zinciri ve ölçülen verimleri; iki sayının neden karşılaştırılamadığı.
Kenevir tohumunun omega-6/omega-3 oranı, aynı çalışmada ölçülen keten ve ketencik tohumuyla birlikte: kenevir bu ölçütte "optimal" nitelenen tek tür.